கடிதம் – 1

Posted: ஏப்ரல் 28, 2010 in கடிதம்

///

Abdul Rasheed from Qatar
arafaa_03@ymail.com
89.211.163.224

Dear Kadar Bhai

You have taken me back 30 years! I wonder how could you maintain such a relation with
all our colleagues!!. I am very weak. No one could forget the golden time of
his college period. I too. Very nice to see our old photographs. An unknown feelings
of eager to go back prevails in my heart!!. Keep in touch. Add me also to your Jamaliyan
group.

So surprising is your present photograph. You were one of the slim personality in our group!!!

Convey my regards to Jalal, Raja Mohamed and others in Singapore, India else where

Abdul Rasheed

///

அன்புள்ள ரசீது…

தங்களின் வருககைக்கு நன்றி.

வாழ்க்கையை எடுத்துக் கொண்டால் உறவும் பிரிவும் மட்டும்தான் என்று சொல்வார்கள். ஆனாலும் இந்தப் பிரிவுக்குத்தான் எவ்வளவு எடை கூடுதலாக உள்ளது. 30 வருடங்களுக்குப் பிறகு தங்களுடன் தொடர்பு கொள்ள முடிந்ததற்கு ஜலாலுக்குத்தான் நன்றி சொல்ல வேண்டும்.

ஜலாலும் நீங்களும் ஒவ்வொரு நாளும் விதவிதமான கெட்அப்களில் மெயின்கார்டு கேட் புறப்படும் போது கண்கொள்ளாக் காட்சியாக இருக்கும். (ஜலால் அப்படியே இருக்கிறார் தெரியுமா!) வார்டன் ‘ஷா’ எதிரில் வந்து நிற்பாரோ என்று பயந்து பயந்து ஹாஸ்டலுக்குள் நுழைவது…

Study hours-ல் பெரும்பாலும் தலை சீவிக் கொண்டிருப்பது, இருப்புச் சக்கரங்களின் உக்கிரமான ‘தடக் தடக்’ சத்தத்துடன் ஆரம்பமாகும் ஷோலே ரயில் காட்சியை அடிக்கடி மிஸ் பண்ணி கெயிட்டி திரையரங்கில் பல தடவைகள் அமிதாப் – ஜெயமாதுரி, தர்மேந்திரா – ஹேமாமாலினி உண்மையாகிப்போன காதலை திரையில் பார்த்து ரசித்தது…

நாம் எப்போதாவது கொடுக்கும் 5ரூபாய்க்காக ஹாஸ்டல் கேட்டை வணக்கம் போட்டு திறந்துவிடும் மீசைக் கோனாரின் முகம்…

கிட்டினியும், ஈரலும் தின்பதற்காக நாம் எடுத்துக் கொண்ட மெஸ் செக்கரட்டரி போஸ்ட் …

இப்படி எத்தனையோ

மறக்க முடியுமா?

காதரை மறந்தாலும் ஒப்பிலான் கடலை மறக்க முடியுமா என்ற தங்களின் ஆட்டோகிராப் இன்னும் என்னிடம் உள்ளது.

சந்திப்போம்….

Advertisements
பின்னூட்டங்கள்
  1. pandiammalsivamyam சொல்கிறார்:

    மற்றொருவரின் கடிதத்தை ஒருவர் படிப்பது நாகரீகமில்லை.நீங்கள் திரு.ரஷீது அவர்களின் கடிதத்தை பொதுக்கடிதம் ஆக்கிவிட்டீர்கள்.அதில் நல்ல நோக்கம் இருக்கிறது.பண்டித ஜவஹர்லால் நேரு தன் மகள் இந்திராகாந்திக்கு எழுதிய கடிதங்கள் சரித்திரமாகிப்போனது. ஒரு விஷயத்தை -திறமைக்கு-விமர்சனம் என்று ஒரு சொல்லில் கூறி-விடலாம்.ஆனால், அது அதன் சிறப்பை எடுத்துகாட்டுவதாக அமைந்துவிடாது.கடந்தகால நினைகளை ஒதுக்கவோ, -அழிக்கவோ-மறக்கவோ முடியாது.பின் அதைமறப்பதெப்படி? நல்ல விசயங்களை திரும்ப திரும்ப அசைபோட்டு பகிர்ந்து அந்த தீய நினைவுகளின் குப்பைகளுக்கு மேலே இனிப்பு நினைவுகளை பரவலாக்கி விட்டால்வாழ்க்கையின் சாரத்தில் ருசி தெரியும்.தங்களின் நினைவுகளில் ஒப்பிலான்-அதைநினைத்த ரஷீத்.அதற்குபதில் -அளித்த பிரிவுக்குஎடைகூடும்(மனிதஉருவில்மாற்றம்)- அன்பின் ஆழம்- வெளிப்பாட்டை எவ்வளவு அழகாக சொல்லி , நீங்கள் எடை கூடியதைக் கூட ரசிக்க வைத்துவிட்டீர்கள் ! இது பொது மூன்றாவது கடிதம்!

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s