மே, 2010 க்கான தொகுப்பு

கடிதம் – 4

Posted: மே 30, 2010 in கடிதம்

/////எழுதியவர்: அ.ப.சாகுல் ஹமீது

மின்மடல்: amushahul@gmail.com
உரல் : http://amushahul.webs.com/
யாரிது:http://ws.arin.net/cgi-bin/whois.pl?queryinput=117.206.113.111
மறுமொழி
நத்தத்தில் பிறந்து சிந்தனைச் சித்திரமாய்,
சிங்கப்பூர்ச் சீமையில் ரீங்காரமிடும் தேனியாய்,
மணக்கும் மாமலராய்,இனிக்கும் பலாவாய்
திகழும் அன்பு அண்ணனுக்கு இந்த நத்தத்து தம்பி
சாகுல் ஹமீதின் இனிய சலாம்!!
உங்கள் வலைப்பூக்களை முகர்ந்து பார்த்தேன்.
அதில் கடந்த கால நினைவுகளின் சாரல் என்னை
நனைத்தது.நம் பிறந்த மண்ணுக்கே உரிய சாதிக்க
வேண்டும் என்ற உத்வேகத்தில் சிப்பிக்குள் இருந்த
நீங்கள் இன்று முத்தாகப் பிரகாசிக்கிறீர்கள்!
வாழ்க! பல்லாண்டு! வளர்க! உங்கள் எழுத்துப் பணி!

என்றும் அன்புடன்
அ.ப.சாகுல் ஹமீது
த/பெ. உதுமான் கனி////

அன்புத் தம்பி சாகுல் கமீது

உன்னுடைய வலைத்தளம் மற்றும் நத்தம் நண்பர்கள் வட்டம் என்னை மிகவும் மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தியது. விக்டர் ஹ்யூகோவின் “லா மிஸரபிள்” என்ற நாவலில் “ஜின் வால் ஜின்” என்ற திருடனுக்கு பாதிரியார் அடைக்கலம் கொடுப்பார், ஆனால் இரவில் தூங்கி எழுந்தவுடன் அவன் அங்கிருந்த குத்துவிளக்கையும் திருடிக் கொண்டு சென்றுவிடுவான். காவலர்கள் அவனைக் கைது செய்து திருடிய குத்துவிளக்குடன் அவனை பாதிரியாரிடம் கூட்டி வருவார்கள். பாதிரியார் அவனைப் பார்த்து எந்த சலனமுமில்லாமல் ஏன் நான் கொடுத்த இன்னொரு குத்துவிளக்கை எடுக்க மறந்து சென்று விட்டாய்? என்று கேட்பார் – இதன் மூலம் நேசித்தால் திருடனும் மனிதனாகலாம் என்பார் விக்டர் ஹ்யூகோ.

ஜெயகாந்தனுக்கும் இதே போன்று ஒரு அனுபவம், நீண்ட நாட்கள் தன் கொல்லைப் புறத் தோட்டத்தில் இளநீர்க் குலைகள் காய்த்துத் தொங்கிக் கொண்டிருந்ததை இன்று பறிக்கலாம், நாளை பறிக்கலாம் என்று தள்ளிப் போட்டுக் கொண்டே வந்தவர். ஒருநாள் இரவு யாரோ தென்னங்குலைகளை பறித்து கீழே போட்டு மூட்டையில் கட்டுவதைக் கண்டு திடுக்கிட்டு எழுந்தார். இரண்டு திருடர்களும் வந்த வேளையில் மும்மரமாக ஈடுபட்டிருந்தார்கள். ஜேக்கே அமைதியாக ஏனப்பா! நான் எவ்வளவு நாட்கள் காத்திருப்பது இப்போதுதான் வந்து பறிக்க நேரம் கிடைத்ததா என்று சொல்லி அவர்களை தண்டிக்காமல் கூலியும் கொடுத்து அனுப்பினாராம்.

நான் சொல்ல வருவது உன் அப்பா அ.பா அவர்களும் தன் வாழ்வில் இதே அனுபவத்தை பெற்றவர்கள். ஒரு நாள் உங்கள் வீட்டுக் கொல்லையில் ஆசாரி அப்புக்கு கணக்கு செட்டில் செய்து அனுப்பி விட்டு மடக்கு சேரில் முருங்கை மரக் காற்றுக்கு படுக்கப் போனார்கள். அவர்கள் எப்போதுமே இறைவனை “யாரப்பு”  என்று கூறிக் கொண்டே வேலையை துவங்குவார்கள், முடிப்பார்கள். உங்கள் வீட்டுக் கொல்லைப்புறத்தில் அப்போதெல்லாம் நிறைய முருங்கை மரங்கள் அடர்த்தியாக வளர்ந்திருக்குமாம். அன்றும் உன் அப்பா அ.பா “யாரப்பு” என்று வழக்கமாக இறைவனை அழைத்திருக்கிறார்கள், அதே நேரம் முருங்கைக்காய் திருடுவதற்கு மரத்தில் ஏறி நின்ற ஆசாரி அப்பு தன்னை எப்படியோ கண்டுபிடித்துவிட்டார் என்று நான்தானப்பு ஆசாரி அப்பு தெரியாமல் செய்துவிட்டேன் மன்னித்துக் கொள்ளுங்கள் என்று முன்னால் வந்து நின்றாராம்.

என் நினைவுகளில் எப்போதும் சட்டையில்லாமலும் முண்டாப் பனியனுடன் காட்சிதரும் உன் அப்பா அ.பா அந்த “அப்புவை” மன்னித்து தொடர்ந்து, அவருக்கு “உருப்படிகள்” செய்ய ஆர்டர் கொடுத்த கதை எனக்கு என் அத்தம்மா சொல்லியது. இது கதையல்ல நிசம்! என் அத்தம்மா தேர்ந்த ‘கதை சொல்லி’ நத்தத்தில் அவர்கள் காலத்தில் நடந்த விசயங்களை என்னுள் பதிவுசெய்திருக்கிறார்கள். அவைகள் நெடுங்கதை, குறுநாவல், நாவல் அளவிற்கு என் மனதில் நீண்டு கொண்டேயிருக்கின்றன.

நான் நத்தம் நினைவுகளை தொடர்ந்து பதிவு செய்கிறேன். என் பால்ய நண்பர்களின் தற்போதுள்ள முகவரி கிடைத்தால் மிகவும் மகிழ்வேன்.

1. முதல் ரேங்கிற்கு முதல் வகுப்பு முதல் SSLC வரை என்னுடன் போட்டியிட்ட தியாகராஜன் (பாஸ்கரன் தம்பி)

2. நளிர் (யூசுப் மாமா)

3. முருகன் (பாஸ்கரன் தம்பி)

4. குத்புதீன்

5. அச்சங்குளம் 1977 SSLC நண்பர்கள்

நத்தம் நண்பர்கள் குழு மென் மேலும் சிறக்க என் வாழ்த்துக்கள்.

Advertisements

காதோரம் நரை

Posted: மே 28, 2010 in பத்தி
குறிச்சொற்கள்:

காதோரம் தோன்றும் நரை கடவுள் தரும் முதல் கடிதம்… (கண்ணதாசன்)

என் நண்பர்கள் சிலருக்கு கடிதம் வந்துவிட்டது, சிலருக்கு இடையில் தந்தி வந்தது சிலருக்கு SMS வந்து கொண்டிருக்கிறது. நரை வந்து விட்டதைப் பற்றியோ அல்லது வரப்போவதைப் பற்றியோ நாம் கவலைப்பட்டு என்ன ஆகப் போகிறது, உலகத்தில் அந்த வாய்ப்பு பலருக்கு வராமலேயே போயிருக்கிறது.

விவேகானந்தர், பாரதியார், ஷெல்லி, கீட்ஸ், பைரன், பட்டுக்கோட்டை …

ஆண்களுக்கு பெண்களைவிட விரைவில் நரை வருவதும் நோய் வருவதும் அதிகரித்துக் கொண்டிருப்பதாக சென்ற வாரம் வெளியிடப்பட்ட சிங்கப்பூர் மருத்துவ அறிக்கை தெரிவிக்கிறது.

Mr. Peter lim The President of the society for Men’s health ஆண்களுக்கு வரும் நோய்க்கான காரணங்கள் அவர்களுடைய ஈகோவினால் குணமாக்க முடியாத நிலையை அடைந்திருப்பதாக சொல்கிறார்.

20 வயதிலிருந்து 30 வயது வரை – சிங்கப்பூர் ஆண்கள் இறப்பது அல்லது நோய்க்குள்ளாவது 1) அதி வேக கார் ஓட்டுதல், 2) துணிச்சலான விளையாட்டுக்கள், 3) ஆபத்தான உடலுறவு பழக்கங்கள், 4) அதிகக் குடிப் பழக்கம் இவற்றால் ஏற்படுகிறதாம். அத்துடன் அடிக்கடி ஏற்படும் வேலை மாற்றங்கள் முதல் குழந்தைக்கு தந்தையாகும் புது சூழ்நிலை கூட 30 வயதுக்காரர்களை பாதிக்குமாம்.

இவைகள் எதையுமே தனக்கு இருப்பதாக ஒப்புக் கொள்ளாமல் ஒன்று குடித்தோ அல்லது அடுத்தவர்களை அவமரியாதை செய்தோ நோயின் தாக்கத்தை அதிகமாக்கிக் கொள்கிறார்களாம். வலியச் சென்று தங்களுடைய வேலைகளில் மூழ்கிக் கொண்டு கை வலி, கால் வலி என்று சொல்லி தங்களுடைய மன வலிகளை வெளிப்படையாகப் பேசத் தயங்குகிறார்களாம். பெண்களை விட அதிக சதைப்பிடிப்பு உடல்கூறு இருப்பதால் ஒரு நாளைக்கு 2950 கலோரிகள் உணவு அவர்களை விட அதிகம் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டுமாம்.

30-40 உடல் பருமன் ஏற்படுவதற்கு உகந்த பருவம் இடுப்பைச் சுற்றி சதை போட ஆரம்பிப்பது இந்த வயதில்தான் ஆண்பால் உணர்வு ஹார்மோன்கள் குறைய ஆரம்பித்து Eractile Dysfunction (ED) 40 வயதைக் குறிபார்த்து அடிக்குமாம். இந்தக் காரணங்களுடன் மிகக் குறைந்த நபர்களே மருத்துவர்களை நாடுவதாக ஆய்வு சொல்கிறது.

நரை முடியும் முடி கொட்டுவதும் (Androgenitic alopecia) ஆரம்பிக்கும் வயது Minoxidal and Finasteroid மருந்துக்கள் எடுத்துக் கொண்டாலும் சிகிச்சை தொடராமல் விடுபடும்போது முடி கொட்டுவது தொடர்கிறதாம்.

40 வயதிலிருந்து 50 வயதுவரை பாலுணர்வு ஹார்மோன்கள் 50% Male testosterone உற்பத்தியைக் குறைத்து விடுமாம் அத்தோடு விரைவீக்க நோய் (Prostate) தாக்கக் கூடியவயது. இந்த வயதில் சிங்கப்பூரர்களை தாக்கும் நோய்களில் கேன்ஸர் முதலிடமும் விரைவீக்க நோய் 5ஆம் இடமும் வகிக்கின்றன.

எங்கு நம் உடல் நலத்தை தவறவிட்டோம் என்பதை யோசிக்க வைக்கும் வயது 20, 30, 40 ல் ஆரம்பித்த புகைப்பழக்கம் 50 ல் இதயநோயாக வந்து நிற்கிறது. 50லிருந்து 65 வேலை ஓய்வு என்ற அரக்கன் நம்மை தாக்க ஆரம்பிக்கும் வயது சம்பாதிக்கும் நிலையிலிருந்து வாபஸ் பெற்றுக் கொள்வதே பெரும் மன உளைச்சல். அத்துடன் முக்கியமாக உறவினர்களையும் நண்பர்களையும் இழக்க ஆரம்பிக்கும் வயது, நோய்களுடன் போராட நம்முடைய இளமைக்கால சேமிப்புகள் நம் பக்கமும் கடன்கள் எதிரிலும் அணிவகுத்து நிற்கும் இந்த வயதைக் காண எல்லோருக்கும் கொடுத்து வைப்பதில்லை! இதில் தோற்ற ஆண்கள்தான் மிகவும் அதிகம் என்று ஆய்வு சொல்கிறது.

“இது நரையல்ல மூச்சுக் குதிரை தள்ளிய நுரை” என்ற அப்துல் ரஹ்மானின் கவிதையுடன் எனக்கு பெர்னாட்ஷாவும் நினைவுக்கு வருகிறார் “இந்த உலகில் எழுதப்பட்டுள்ள நல்ல இலக்கியங்களை படிப்பதற்கு மனிதனுக்கு சுமார் 300 வருடங்களாவது தேவைப்படும் என்றார்”.

மூச்சுக் குதிரை அதுவரை ஓடுமா!

”சுஜாதாவின் கிளிஷே”

Posted: மே 24, 2010 in பத்தி
குறிச்சொற்கள்:
கவிமாலையில் என்னை சந்திக்கும்போதெல்லாம் பூங்குன்றன் பாண்டியன் இப்போது என்ன புத்தகம் வாசித்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று கேட்பார். இம்மாதம் இரண்டாவது தடவையாக பிரபஞ்சன் சந்திப்பு நிகழ்வில் அவர் திரும்பவும் கேட்டார். அறிவு என்ற வார்த்தைக்கு இணையான சொல் புத்தகம் மட்டும்தான், தொடக்கநிலை அறிவு காலந்தோறும் கடத்தப்பட்டது. அது ஓலைச் சுவடிகளில் இருந்தபோது சிலரது கைக்கு மட்டும் நெருக்கமாக இருந்து தாளுக்கு மாறி புத்தகமாக்கப்பட்ட போதுதான் அறிவு பரவலாக்கப்பட்டது.

சிங்கப்பூரில் தேசிய நூலகத்தில் கடந்த 2008 ஆம் வருடம் 3 கோடி புத்தகங்கள் வாசிப்புக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டிருக்கின்றன. சுமார் 8000 புத்தகங்கள் தினந்தோறும் 22 நூலகக் கிளைகளிலும் எடுத்துச் செல்லப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன.

உலகில் ½ நிமிடத்திற்கு ஒரு புத்தகம் வெளியிடப்படுவதாகவும் சுமார் 250,000 வருடங்களில் தினந்தோறும் 8 மணிநேரம் புத்தகம் படித்தால் அனைத்து புத்தகங்களையும் படித்துவிடலாம் என்று மெக்ஸிக்கோ எழுத்தாளர் கேப்ரீயல் சயீத் சொல்கிறார். தினந்தோறும் உலகின் முக்கியமான எழுத்தாளர்களின் ஒரு புத்தகத்தையாவது படித்து விட வேண்டும் என்று திரு.சுஜாதா அடிக்கடி சொல்லிக் கொண்டிருப்பாராம்.

அன்று  பாண்டியன் தன் பேச்சைத் தொடரும்போது அது என்ன இன்றைய இலக்கிய வளர்ச்சிக்கு பெரிதும் உதவுவது புதுக் கவிதையா? மரபுக் கவிதையா? என்ற தலைப்பு?  கவிதைதானே இருக்கிறது, அது என்ன புதுக்கவிதை மரபுக்கவிதை என்று என்னிடம் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும்போது சராலென ஒருவர் புகுந்து எல்லாம் நல்லாத்தான் போய்க்கிட்டிருந்தது ஊரிலிருந்து நீங்கள் எல்லாம் வந்த பிறகுதான்  புதுக்கவிதை என்பதே வந்தது என்றார். பாண்டியனிடம் பதில் இருந்தது, என்னிடமும் பதில் இருந்தது. அது எல்லோரிடமும் இருக்கிறது. //

அவ்வப்போது சுஜாதாவின் கிளிஷேக்களை நினைத்துக் கொண்டால் நாம் அவ்வப்போது தப்பிக்கலாம். அவர் சொல்வார் ஆரோக்கியமான விவாதம் என்பது என் கருத்துடன் ஒத்துப் போதல் என்பதுதான் என்று…

தமிழை நான் காப்பாற்றுவதுதான் சரியான காப்பாற்றல், உன் காப்பாற்றல் வெத்து என்பவர்களை அவரவர் போக்குக்கு காப்பாற்றட்டடும் என்று விட்டு விட்டு, நேரம் என்பது நமக்கு சொத்து அதை பத்து பேருடன் பங்குகொள்ள வன்மையான காரணங்கள் இருக்கவேண்டும் என்பதை நினைத்துக் கொண்டே அடுத்தநாள் காலையில் நூலகத்தில் புத்தக பரிமாற்றத் திட்டத்திற்கு என்னிடமிருந்து 20 புத்தகங்களை கொடுத்து டோக்கன் பெற்றுக் கொண்டு சனிக்கிழமை 9 மணிக்கெல்லாம் நூலகம் சென்றுவிட்டேன்.

தமிழ், மலாய் மொழிப் புத்தகங்களுக்கு ஒரு சிறிய இடமே ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. பரிமாற்றம் செய்ய வேண்டிய புத்தகங்களை அட்டைப் பெட்டியில் கொண்டுவந்து கொட்டினார்கள் சிறுவர்களுக்கான காமிக் புத்தகங்களே நிரம்பி வழிந்தன. அத்துடன் சமீபத்தில் சிங்கப்பூரில் வெளியீடு கண்ட பல புத்தகங்கள் கேட்பாரற்றுக் கிடந்தன. சுஜாதா புத்தகங்கள் ஒன்று கூட கண்ணில் படவில்லை
 என்னிடமில்லாத அவருடைய புத்தகங்களை குறித்துவைத்துத் தேடினேன். ஊஹீம் கிடைக்கவேயில்லை…

மனிதர்களுக்கு நல்ல புத்தகங்களை கணையாழியின் கடைசிப் பக்கங்களின் மூலம் அறிமுகப்படுத்திய சூத்திரதாரி சுஜாதா… ரிச்சர்ட் டாக்கின்ஜ் எழுதிய செல்பீஷ்ஜீன் (சுய நல மரபணு) புத்தகத்தை சுஜாதா மூர் விதியின் மகன் (son of moores law)  என்ற கட்டுரையைக் குறிப்பிட்டு அதை படியுங்கள் என்று கற்றதும் பெற்றதும் பத்தியல் எழுதியிருக்கிறார் .

ஒவ்வொரு 18 மாதமும் சிலிக்கான் செல்லுகள் அடர்த்தி இரட்டிப்பாகும் விலை பாதியாகும் அதேபோல் ஒரு விதி மாலிக்யூலர் பயாலாஜியில் இருக்கிறது, நம் DNA சர அமைப்பை நுட்பமாக அறிந்து கொள்வது மாலிக்யூலர் பயாலாஜி, அதை அலசிப் பார்த்து எந்த ஜீனில் எந்த குணம் எந்த வியாதி இருக்கிறது என்று கண்டுபிடிப்பது.

மாலிக்யூலர் பயாலாஜியில் மரபனு படிக்கும் திறமைகள் நாலுக்கு நாள் தீட்டப்படுகிற நிலையில் ஆயிரம் டாலர் செலவழித்தால் எத்தனை அடிப்படை DNA சரங்களைப் படிக்கலாம் என்பது வரை உலகம் இரண்டு ஆண்டுகளில் முன்னேறிவிடும் என்று சுஜாதா சொல்லியிருக்கிறார்.

கடந்த வாரம் Steve Quake stamford university professor  தன்னுடைய DNA சரத்தை குறைந்த செலவில் அதாவது 4400/- வெள்ளியில் (இது எற்கனவே 3 மில்லியனான இருந்தது) தயாரித்திருக்கிறார் தனக்கு எதிர்காலத்தில் என்னென்ன வியாதிகள், அவை எப்போது தன்னைத் தாக்கும் என்பதை சோதனைகள் மூலம் தெரிந்திருக்கிறார். //

1)      மாரடைப்பு வரக்கூடும் அது சாவில் கூட முடியலாம்
2)       1.4ம% அல்ஜைமர் நோய்க்கான அறிகுறிகள்
3)      உடல் பருமன் ஏற்படலாம்

இந்த முடிவுகள் அவருக்குத் தெரிந்தவுடன் அவர் எடுத்துக் கொள்ளப் போகும் சிகிச்சைகளை உலகம் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்தது. ஆனால் Mr.Quake  இதய நோயாளிகள் சாதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளும் பேபி ஆஸ்ப்ரின் கூட தனக்கு வேண்டாம் என்று ஒதுக்கிவிட்டார். Lancest journal ல் அவருடைய முடிவு அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது, இப்போது ஆரோக்கியமான இருக்கிறேன் முன்னெச்சரிக்கையாக மருந்துகள் எடுத்தால் மட்டும் DNA சரத்தில் என்ன மாற்றம் நிகழ்ந்துவிடப் போகிறது என்கிறார்.

புத்தகங்களை அறிமுகம் செய்து கொள்வதற்கே சுஜாதாவை இன்னும் படிக்க வேண்டியிருக்கிறது. பாண்டித்துரையும், பாண்டியனும் எனக்குக் காணக் கிடைக்காத புத்தகங்களுடன்தான் எப்போதும் என் முன்னால் தோன்றுகிறார்கள். கிடைக்காத புத்தகங்களையும் பாண்டித்துரையிடம் ஊரிலிருந்து வரவழைத்துப் பெறலாம்.

எனக்கு கலிலியோவின் டயலாக் கன்ஸர்னிங் தி சீஃப் வோர்ல்டு சிஸ்டமும், சார்லஸ் டார்வினின் ஆன் தி ஆரிஜின் ஆப் ஸ்பீக்ஸ் பை மீன்ஸ் ஆப் நேச்சுரல் என்ற புத்தகமும் கிடைக்குமா என்று கேட்டிருக்கிறேன்.

:- அப்துல்காதர் ஷாநவாஸ்  
 

கடிதம்-3

Posted: மே 12, 2010 in கடிதம்
குறிச்சொற்கள்:

அன்பின் ஆர்.அபிலாஷ்

புரோட்டா போட கற்றுக் கொள்ள கைக்குட்டையை தண்ணீரில் நனைத்து இரண்டு முனைகளை பிடித்துக்கொண்டு மறு இரண்டு முனைகளை விசிறி பயிற்சி பண்ண சொல்வார்கள். புரோட்டா பேடாவை கொடுத்தால் நிறைய பேடா வீணாகிவிடும் என்பதால் கைக்குட்டையை பயன்படுத்துவார்கள் அத்துடன் புரோட்டாவில் கிச்சியாக இருப்பவர்தான் சொல்லித்தருவார். பெஸ்ஸா-வெல்லாம் புதியவர்களை ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு ஒதுங்கிக் கொள்வார்கள். ஆனால் முதன் முதலில் எழுத ஆரம்பித்த எனக்கு கைக்குட்டைக்கு பதில் புரோட்டா மாவும், கிச்சிகளுக்கு பதில் பெஸ்ஸா எழுத்தாளர்கள் நீங்களும் திரு.மனுஸ்யபுத்திரனும் உற்சாகமும் ஊக்க மொழிகளும் தெரிவித்திருப்பது நான் புரோட்டாவை கருகி விடாமல் பதமாக எடுத்துவிடுவேன் என்ற நம்பிக்கையை தந்துள்ளது.  நீங்கள் சென்ற வருடம் “ஹம்மிங்வேயும் உயிரோசையும்” என்ற பத்தியில் சொன்னது மாதிரி நன்கு வெளிச்சமுள்ள சுத்தமான இடமாக உயிரோசை இருப்பதே எங்களை மாதிரி புரோட்டா மாஸ்டர்களுக்கும் தளம் கிடைக்கிறது.

மீ சட்டி – நூடுல்ஸ் வறுக்கும் பாத்திரம்
பண்டாரி – தலைமை சமையல்காரர்
கை பண்டாரி – துணை சமையல்காரர்
கிச்சி – சிறிய
பெஸ்ஸா – பெரிய 

 

தேக்கா மார்க்கெட்டில் வாங்கிய இரண்டு பைகளை விட, இரண்டு நாட்கள் தாமதமாக கிடைத்த ‘உயிர்மை’ மே மாத இதழில் வெளிவந்த “எங்கள் காலத்தில்தான் ஊழி நடந்தது” (முள்ளிவாய்க்கால் படுகொலை ஓராண்டு நினைவிதழ்) கனத்தது. மேக்பர்ஸன் பூங்காவைக் கடக்கும்போது கட்டுமான ஊழியர் ஒருவர் அன்றைய தினசரியை இரண்டு கைகளாலும் அழுத்திப் பிடித்துக் கொண்டு நித்தியானந்தர்-ரஞ்சிதா செய்திகளை வரி தப்பாமல் வாசிக்க, தன் ஆள்காட்டி விரலால் கோடிட்டுக் கொண்டே படித்துக்கொண்டிருந்தார். விலை போவதற்கு அவ்வப்போது செய்திகள் கண்டெடுக்கப்படுவதும் அல்லது உருவாக்கப்படுவதும் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன.

எத்தனையோ ஊடக பிம்பங்கள் வெள்ளம் போல் பாய்ந்தாலும் மறக்கமுடியாத நேர்காணல். இது 2008 நவம்பரில் தன் வாழ்வைப் புரட்டிப் போட்ட சம்பவம் பற்றி திரு.மைக்கேல் புஹேந்திரன் ஒரு வருடத்திற்குப் பிறகு ஸ்டெய்ட் டைம்ஸில் நேர்காணல் கொடுத்திருந்தார். நிருபர் Carolyn Quck அவருடைய மேரின் பேரேட் வீட்டிற்குச் சென்றிருந்தபோது வரவேற்பறையில் அவருடைய இளம் மனைவி Hwei Yew Lo திருமண உடையில் மாறாப் புன்னகையுடன் காட்சி அளித்த புகைப்படம் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அதனருகில் அவர் அவசரமாகப் படித்து விட்டு புக்மார்க் செய்யப்பட்ட ” The Girls of Riyadh” என்ற புத்தகம் வைக்கப்பட்டிருந்தது அது Obroi ஹோட்டலில் தாக்குதல் நடந்து முடிந்து தேடியபோது அவருடைய உடைமைகளுடன் கண்டெடுக்கப்பட்டது.

கடைசி நிமிடங்களில் தன் மனைவி உயிருக்காக மன்றாடிய நினைவுகளைத் தன்னுடைய கையடக்கத் தொலைபேசியில் அடக்கி வைத்திருக்கிறார். என்ன நடந்தது, எப்படி நடந்தது? என்ற அந்தக் கடைசி நேர கொடூர கணத்தின் துடிப்புகள் அறிய தன் இரண்டு நண்பர்களுடன் “இஸ்தான்புல்” சென்று வந்திருக்கிறார்.

Ms.Lo Hwei Yen – உடன் பிணைக் கைதிகளாக இருந்தவர்கள் Mr.Seyfi Mueczinoglu மற்றும் அவருடைய மனைவி Meltem தீவிரவாதிகள் ஒவ்வொருவராக விசாரித்து வந்தபோது Ms.Lo, Meltem-ன் கைகளை இறுகப் பற்றிக் கொண்டிருந்தாராம். தம்பதிகள் முஸ்லிம்களாக இருந்ததால் இருவரும் அப்புறப்படுத்தப்பட்டு, மனப் பிறழ்வுகள் கொண்ட மதமுகமூடி அணிந்தவர்களால் Ms.Lo கொல்லப்பட்டிருக்கிறார். விவரிக்க முடியாத கணங்களை உள்வாங்கிக் கொண்டு வேதனையுடன் திரும்பியிருக்கிறார் திரு. புஹேந்திரன்.

அவர் வழக்கமாகச் செல்லும் புக்கிட்பாதோக் சர்ச்சுக்கு இனி செல்லப் போவதில்லை என்று கூறினார், அது அவருடைய கடவுள் நம்பிக்கை இழப்புக்காக அல்ல! தன் காதல் மனைவியின் நினைவுச்சுவடுகள் சர்ச்சுக்குள் சென்றவுடன் மீண்டும் வருவதாகச் சொல்கிறார்.

இந் நிகழ்வுக்குப் பிறகு சென்ற ஒருவருடமாகத் தன் சோகங்களைப் பகிர்ந்து கொண்ட சிங்கப்பூரர்களை எண்ணிப் பெருமிதம் கொள்கிறார். மனைவியைச் சுட்டவர்கள் மேல் தங்களுக்குக் கோபமில்லையா என்ற கேள்விக்கு…

“நிராயுதபாணியான பெண்ணைக் கொலை செய்யத் தூண்டியவர்களை நான் எப்படி மன்னிப்பது” என்று சொல்லிவிட்டு உலகில் கண்ணுக்குக் கண் என்ற ரீதியில் நாம் போய்க் கொண்டிருந்தால் முடிவுதான் ஏது?’ என்று முகமில்லாத அந்தப் பயங்கரவாதிகளை எது பொய்த்தாலும் மானுடம் பொய்க்காது என்று நெஞ்சில் அறைகிறார்.

யாரைத் தண்டிப்பது என நிராயுதபாணியாக நாமும் …..

அப்துல்காதர் ஷாநவாஸ்
நன்றி:உயிர்மை(உயிரோசை)

என் சுவை அந்தாதி

Posted: மே 8, 2010 in பத்தி
குறிச்சொற்கள்:, ,

உலகச் சமையல் கலையில் ‘மசாலா’ இல்லாமல் சுவை இல்லை. அரபு வணிகர்கள் மிளகு, கிராம்பு இவற்றை இந்திய தீபகற்பத்திலிருந்து மேலை நாடுகளுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார்கள். ஆரம்ப காலத்தில் தங்களுடைய தனி வர்தகமாக (Monopoly) மோனோபோலி கோலாச்சி வந்த மசாலா மணப் பொருட்கள் வியாபாரம் 15ஆம் நூற்றாண்டில் வாஸ்கோடா காமா போன்ற மாலுமிகள் வருகையால் ஐரொப்பியர்களிடம் சென்றது.

தற்காலத்தில் அனைத்து வகை மசாலா மணப் பொருட்கள் (Spices) நாம் உபயோகிக்கிறோம், ஆனால் எப்படி அதை உணவுக் கலவையில் சேர்ப்பது என்பது சில ரகசியங்களையும் சந்தேககங்களையும் உள்ளடக்கியதாக உள்ளது. சிலர் (Spices) (ஸ்பைசஸ்) சமைப்பதற்கு முன்பாகவும் சிலர் சமைத்த பின்பு பரிமாறும் சமயத்திலும் சிலர் ஏற்கனவே பதப்படுத்திய சமையலில் சேர்த்தும் சிலர் அப்படியே சாப்பிட்டும் பசியோடு ருசிக்கிறார்கள்.

தமிழில் ‘கறி’ என்ற வார்த்தை சங்கப்பாடல்களில் உலாவருவதும், பெரும்பான்மையான ஸ்பைசஸ் இந்தியாவின் இருப்பிடமாக இருப்பதும், கறிவேப்பில்லை தென்னிந்திய சமையலில் முக்கிய இடம் பெறுவதும் கறி (Curry) தமிழ் சமையல் பயன்பாட்டின் தொடக்கம் என்பது எல்லோரும் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடியதாக உள்ளது. ஆனால் கி.பி 1330ல் ரிச்சர்ட் II என்பவர் அது ஆங்கில வார்த்தை என்று சொல்லியிருப்பதாக ‘Thre forme of curry” என்ற புத்தகத்தில் குறிப்படப்பட்டிருக்கிறது.

 மசாலா அரைக்கும் அம்மியும் குழவியும் தென்னிந்தியர்களின் வீடுகளில் இடம் பெற்றிருக்கக்கூடிய ஒன்று. “Masala” என்றாலே மிக்ஸர் என்றுதானே பொருள், ஆனால் மசாலா ஒரு அரேபிய வார்த்தை.

 எள்ளு (Seasame seed) எள்ளை நினைத்தால் தொடக்கப்பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருக்கும்போது தோளில் பைக்கட்டை (புத்தகப் பை) சுமந்து கொண்டு என் அத்தம்மா வர, அவர் கையை பிடித்துக்கொண்டு பள்ளிக்கூடம் செல்லும் நாட்கள் நினைவுக்கு வருகின்றன. வாணியச் செட்டி வைத்திருக்கும் செக்கை கடந்துதான் பள்ளிக்கூடம். வட்டவடிவில் சுற்றிக் கொண்டேயிருக்கும் காளை மாடுகள் எப்போது நிற்கும் என்று பார்க்க முடியாது. செக்கடியைக் கடந்து செல்லும் காலை வேளைகளில் எள் பதமாக வந்து கருமை நிறத்தில் இருக்கும், அப்படியே ஒரு விள்ளல் எப்போதாவது எனக்கு என் அத்தம்மா அப்போதைக்கு வாணியச் செட்டி அங்கு இருந்தால் அவரிடம் வாங்கித் தருவார்கள். அவர் எங்கள் வீட்டுக்கு எண்ணை ஊற்றுவார். கருப்பு நிற மசிந்த எள் புண்ணாக்கு மிகவும் சுவையாக இருக்கும். செக்குமாடுகளின் கண்களில் எப்போதும் நீர் வடிந்து கொண்டேயிருக்கும். பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து திரும்பி வரும்போது எண்ணைய் வெளியேறி எள்ளுப் புண்ணாக்கு வெளிர் நிறமாகிவிடும் அப்படியே பட்டையாக எடுத்து பாலம் பாலமாக அடுக்கி வைத்திருப்பார்கள்

வாணியச் செட்டி முகத்தில் எப்போதும் எண்ணைய் வடிந்துதான் காணப்படுவார். எங்கள் ஊர் நத்தத்தில் 3 செக்குகள் இருந்தன.

என் அனுபவத்திற்கு வித்தியாசமாக திரு.முத்துலிங்கம் எள் அனுபவத்தை எழுதியிருந்தார்.

எள் ஹராப்பா நாகரீகம் இருந்த காலத்திலேயே 3500 வருடங்களுக்கு முன்பு இருந்ததாக அகழ்வாராய்ச்சிக்காரர்கள் கண்டு பிடித்திருக்கிறார்கள். சங்கப்பாடல்களில் எள் பற்றிய செய்திகள் பல இடங்களில் வருகிறது. எள்ளுரண்டை தாயாரிப்பதற்கு என்னுடைய அம்மாவும் இன்னும் மூன்று பெண்களும் காலையிலிருந்து மாலை வரை பாடுபடுவார்கள். எள்ளை உரலில் போட்டு இடிப்பதுதான் உலகத்திலேயே கஷ்டமான காரியம் என்று அம்மா சொல்லூர்.

 ஆரம்பத்தில் இடிப்பது சுலபமாகத்தான் இருக்கும், போக போக எள் திரண்டு பசைபோல் வந்து ஒட்டிக் கொள்ளும் இரண்டு பக்கமும் இரண்டு பெண்கள் நின்று குத்துவார்கள். உலக்கையை எடுக்கும்போது உரலும் மேலே கிளம்பிவடும் இதற்காக மூன்றாவது பெண் நியமிக்கப்படுவார். இவருடைய தொழில் சிவலிங்கத்தை மார்க்கண்டேயர் கட்டிபிடித்தது போல உலரைக் கட்டிபிடிப்பது. இந்தப் பெண்களின் வியர்வை எண்ணையில் சொட்டாக விழுந்து ததும்பும். பதம் சரியானதும் கொஞ்சம் உளுத்தம் மாவை கலந்து உருட்டிவைப்பார்கள்.

 எல்லோருக்குள்ளும் ஒரு ‘எள்’ அளவாவது எள்ளின் ஞாபகங்கள் இருக்கும்தானே.

 ரோஜாக் குவாவிற்கு ‘எள்ளை’ வறுத்து மேலே தூவிவிட்டு ‘டிரஸ்’ செய்து விடுவார்கள். எள்ளுக்கு ஆப்பிரிக்காதான் பூர்விகம். பர்மா, இந்தியா, சீனா, மெக்ஸிகோ, சூடான் நாடுகளிலும் மத்திய கிழக்கிலும் நல்லெண்ணைய் உபயோகிக்கிறார்கள்.