சிங்கப்பூர் கிளிஷே – 8

Posted: மே 8, 2011 in பத்தி

நேஹா குட்டியோடு
அக்கா வீட்டுக்கு வருகிறாள்
என்று தெரிந்தும்
புத்தகங்களைக் கிழித்து விடுவாளென்று
உயரத்தில்
பாதுகாப்பாக வைத்தேன்
வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும்
எப்போ வந்தீங்க என்று கேட்டதற்கு
‘’நாளைக்கு வந்தோம்’’  என்று
அவள் சொன்னதும்
பாதுகாப்பாக வைத்திருந்த
நன்னூல் புத்தகம் கிழிந்துபோனது
 
இந்தக் கவிதைக்கு ‘‘மழலை இலக்கணம்’’  என்று கவிஞர் தலைப்பிட்டிருக்கிறார்.

நாம் ஒவ்வொருவரும் நம் சிந்தனைக்கேற்ப பெயர் வைத்து மகிழக் கூடிய கவிதை. சில பேர் தங்கள்கவிதைக்கு பெயர் வைப்பார்கள். அந்தப் பெயரே நீ என்னை வாசித்துத்தான் ஆகவேண்டும் என்றுவற்புறுத்தும். சிலர் பெயர் வைத்ததின் நியாயத்தை வாசகனுக்குத் தரவேண்டிய நிர்ப்பந்தத்துக்குஉள்ளாகி வேண்டுமென்றே பெயரை வம்புக்கிழுப்பார்கள். சிலபேர் பெயர் வைத்துவிட்டு நான்உன்னுக்குள் ஒளிந்திருக்கிறேன் என்னைத் தேடிப் போ என்று விட்டு விடுவார்கள்.சிலபேர் பெயரேவைக்காமல் நான் இதைப்பற்றி எழுதியுள்ளேன் என்று தம்பட்டம் அடிக்காமல் ஒதுங்கி விடுவார்கள்.

சரி விஷயத்திற்கு வருகிறேன்.

‘‘சிங்கப்பூர் கிளிஷே’’  என்று நான் வைத்த பெயர் காரணம் கேட்டு பலதங்கமீன் வாசகர்கள் மின் மடல் அனுப்பியிருந்தார்கள். நான் இந்த வார்த்தையை மறைந்த எழுத்தாளர்திரு.சுஜாதா அவர்களின் ‘‘கற்றதும் பெற்றதும்’’  கட்டுரைத் தொகுப்பிலிருந்து எடுத்தேன். கிளிஷே (அந்தஇடத்திற்கு பிரத்யோகமான’ உரிய என்று அர்த்தம்)ஆனால் பாருங்கள் ரோஜாவுக்கு ‘ரோஜா’ என்று யார் பெயர் வைத்திருப்பார்கள். சிங்கத்திற்கு தன் பெயர்சிங்கம் என்று தெரியுமா’ என்பதைப் பற்றி சில நேரங்களில் எனக்கு தீவிர சிந்தனை வருகிறது. (பலபேருக்கு வந்திருக்கலாம்)

உலகில் ஐரோப்பியர்கள் இப்படி சிந்தித்து தங்கள் நாட்டின் தெருக்களுக்கு பெயர் வைப்பதில் கில்லாடிகள்என்று சொல்வார்கள். அமெரிக்கர்கள் ரொம்பவும் அலட்டிக் கொள்ளாமல் ஒரே தெரு பெயரில் ஒன்று,இரண்டு, மூன்று என்று போட்டு விடுவார்கள். சீனர்கள் தெருக்களைப் பொதுவான பெயரில் வைத்து விட்டுக் கிழக்கு, மேற்கு, தெற்கு, வடக்கு என்று அடைமொழி கொடுத்து விடுவார்கள்.ஆசியாவில் ஜப்பான், கொரியா, தாய்லாந்து, இந்தோனேஷியாவில் சில முக்கியமான சாலைகளைத்தவிர்த்து கிளைச் சாலைகளுக்குப் பெயரே இருக்காது. சிங்கப்பூர் இந்த விஷயத்தில் பல நாடுகளுக்குமுன் உதாரணமாகத் தெருக்களுக்கு பெயர்கள் வைத்துள்ளது.

‘’டோபி காட்’’ பெயர் எல்லோருக்கும் தெரியும். சலவைத் தொழிலாளர்கள் Bras Basah ரோட்டிலிருந்துஸ்டாம்போர்டு கால்வாய் வழியாக வழிந்தோடும் தண்ணீரைப் பயன்படுத்தி துணிகளைத்துவைப்பார்களாம். சீனர்கள் அதற்கு ‘‘லாவ்நீய் கொய்’’ (தண்ணீர் வழிந்தோடும் தெரு) என்று பெயர் வைத்திருக்கிறார் கள். இதில் என்ன ‘முன் உதாரணம்’ என்றால், குழப்பமில்லாமல் தெளிவாக கூப்பிடுவதற்கு அங்கு ஏற்கனவே நடந்த தொழில் பெயரையே அந்தத் தெருவுக்கு வைத்துவிடுவது,இன்னும் சில தெருக்கள் Butcher Street, Tanners street, Fisherman’s street, Jewellers street என்று இருந்தால் நாம்கூப்பிடுவதற்கு வசதியாக இருக்கும்.

சிலர் இன்னும் ஒரிஜினல் பெயரை விட்டு விட்டு சிக்கன் மார்க்கெட், மட்டன் மார்க்கெட், காய்கறிமார்க்கெட் என்று கூப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். சில பேரைக் கூப்பிடுவதற்கு ஊர்ப்பெயர், தன்பெயர், தந்தை பெயர், தேவைப்பட்டால் தாத்தாவின் பெயர் பயன்படுத்துவார்கள். இதைத்தான் ‘விலாசம்’என்று சொல்வார்கள். ஆரம்பத்தில் பஸ்ஸில் ஏறும்போது சவுத் பிரிட்ஜ் ரோடு, நார்த் பிரிட்ஜ் ரோடு குழப்பம் வந்து விடும். ஆற்றுக்கு வடக்கே நார்த், தெற்கே சவுத், புதிதாக கட்டப்பட்ட பாலம் ‘நியூ பிரிட்ஜ்’ரோடு என்று மனப்பாடம் செய்து கொண்டதால் இப்போது வெகு சுலபம்.

டாக்ஸி டிரைவரிடம் எக்கச்சக்கமாக தெலூக் பிளாங்கா என்று மொட்டையாக சொல்லி மாட்டிக்கொண்ட அனுபவங்கள் பலருக்கு இருக்கும். தெலூக் பிளாங்கா, டிரைவ், கிரெசன்ட், ஹைட்ஸ் இப்படிவிலாவாரியாக சொன்னால்தான் சேர வேண்டிய இடம் தலை சுற்றாமல் வரும்.

எம்.ஆர்டியில் Down town லைனில் கிழக்குப் பகுதியில் அமையவிருக்கும் நிலையங்கள் பதின் மூன்றுக்குபெயர்கள் வைக்கச் சொல்லி அறிவிப்பு வந்தவுடன் சில வருடங்களுக்கு முன்பு கிரேத்த ஆயர், கண்டாங்கெர்பாவ் என்று பெரு வாரியாக பெயர் சிபாரிசு செய்யப்பட்ட நிலையங்கள். ஏற்கனவே அங்கிருந்த அடையாளப் பெயர்கள் சைனா டவுன், லிட்டில் இந்தியா என்றே பெயர் சூட்டப்பட்ட ஞாபகம் வந்தது.

தெம்பனீஷ் வெஸ்ட், தெம்பனீஷ் ஈஸ்ட் நிலையங்கள், மற்றும் ரிவர் வேலி, பென்கூலன், சுங்காய் ரோடு, உபி, காக்கி புக்கிட் மற்றும் அப்பர் சாங்கி நிலையங்களுக்கு பெயர் வைக்க வேண்டியுள்ளது.நானும் சில பெயர்களை எழுதிப் போட்டேன். ஏதாவது ஒரு தமிழ் பெயர் வரும் என்று ஜீன் மாதம் முடிவுதெரியும்.

போனிக்ஸ், பெட்டிட், பெண்டிங், லாயார், கன்கார், மக்காவ், கடலூர், கோரல் edge, ஹைரிங்

முதல் மூன்று புக்கிட் பாஞ்சாங் எல் ஆர் டி
இரண்டாவது மூன்று செங்காங்
மூன்றாவது பொங்கோல்

இதில் கடலூர் ஸ்டேஷன் சில சமயம் நம் காதுகளில் காதலூர் என்று கவிதையாய் விழுவது காதில்தேன் வந்து பாய்வது மாதிரி இருக்கிறது.

எனக்கு ‘‘சூய்வெய்’’  என்று ஒரு சீன நண்பர் இருக்கிறார். தன் அடையாள அட்டையின் பெயரை அடிக்கடிமாற்றிக் கொள்வார். பெயர் ராசி பார்ப்பது நீக்கமற எல்லா இனங்களிலும் உள்ளது.

பெயரைப் பார்த்து அதிர்ஷ்டம் தானாக வரும் என்பதற்காக மாற்றவில்லை.

ஜஸ்ட்  Funny  என்று சொல்வார். மற்றவர்களுக்கு பெயர் மாற்ற ஆலோசனைகளையும் அவ்வப்போதுவாரி வழங்குவார்.

Keith என்ற ஸ்காட்லாந்து
Tony என்ற பிரிட்டிஷார்
Charles  என்ற ஜெர்மானிய பெயர்கள் அவரிடம் எப்போதும் கைவசம் இருக்கும். அவர்களுடைய சீனப்பெயர்களை விட்டுவிட்டு இந்த மேலைநாட்டு பெயர்கள் நமக்குக் கூப்பிட வசதியாக இருப்பது ஏன் என்றுதெரியவில்லை.

சமீபத்தில் இணையத்தில் ஒரு செய்தி படித்தேன். சிங்கப்பூரில் தன் அடையாள அட்டை பெயரை பேட்மேன் பின் சூப்பர்மேன் என்று ஒருவர் மாற்றி வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

புதிய தலைமுறைகளிடம் பெயர்க் காரணமெல்லாம் கேட்டால் விடை கிடைப்பது மிகவும் சிரமம்.

அது ஜஸ்ட் Funny

பஸ்ஸில் இரண்டு டீன் ஏஜ்கள் பேசிக் கொண்டு வந்தார்கள்.

அல்லாம்மா! நெக்ஸ்ட் மன்த் கேத்தே தியேட்டரில் டிக்கெட் விலை 28 வெள்ளி உனக்குத் தெரியுமாலா?

ஒரு மீல்ஸ், தண்ணி கொடுக்கிறார்கள் என்று ஜப்பானியர்களிடம் சரணடைந்த கிளர்ச்சியாளர்கள் என்று கருதப்பட்ட ஐந்து சீனர்களின் தலைகள் கேத்தே தியேட்டர் முன்னும் வெட்டப்பட்டது சரித்திர நிகழ்வு.சரணடைந்த இடம் 1991ல்தான் ஒரு சினிமா அரங்காக மாற்றம் கண்டது. திரைப்படங்கள் வாழ்க்கைக்கு மிக அருகில் இருப்பதன் காரணம் அதனுள் ஒரு காலம் இயங்குகிறது என்று சொல்வார்கள்.

என்வாழ்விலும் ஒரு சுவையான அனுபவம் நடந்தது. ஜாலான் சுல்தான் தியேட்டரில் சினிமா பார்க்கநுழைந்த எனக்கு முன் வரிசையில் அமர்ந்திருந்த என் தந்தையைப் பார்த்ததும் திக்கென்றிருந்தது.

அவர் என்னைப் பார்க்கவில்லை என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டு தலையை சீட்டோடு சீட்டாகமறைத்துக் கொண்டேன். சினிமா ஆரம்பித்து ஓடிக் கொண்டிருக்கும்போது யாரோ என் பின்னாலிருந்துதகப்பனார் மீது ‘‘பேர்ப்பர் ஆரோ’’  விட்டுக் கொண்டிருந்தான். அவர் தன் மேல் விழும் அரோவை தட்டிவிடுவதும் திரும்பிப் பார்ப்பதுமாய் அல்லாடிக் கொண்டிருந்தார். நான் அவருக்குத் தெரியாமல் படத்துக்கு வந்திருந்ததால் எனக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை.

படம் இடைவேளைவரை இது தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது. விளக்கு வெளிச்சம் போட்டவுடன் தலையைசீட்டுக்குள் வைத்துக் கொண்டே ஓரக் கண்ணால் பார்த்தேன் என் மகன்தான் அது’’  எனக்குத் தெரியாமல் அவன் சினிமாவுக்கு வந்திருக்கிறான்.

ஜாலான் சுல்தான் தியேட்டர் இப்போது இல்லை ஆனாலும் அதன் நினைவுகள் என் தந்தைமறைந்துவிட்ட பிறகும் இன்னும் தொடர்கிறது.

அந்தப் படம் என்னவென்று நீங்கள் கேட்கவில்லையே ‘‘மூன்று முகம்

 

Advertisements
பின்னூட்டங்கள்
  1. pandiammalsivamyam சொல்கிறார்:

    மூன்று முகங்கள் படம் பார்த்ததை டோபி காட் டுக்கு “லாவ்நீவ் கொய்” என்றும் ஐந்து சீனர்களின் தலை வெட்டப்பட்ட இடத்தில்தான் கேத்தி தியேட்டர் உள்ளது என்பதும்,ஜலான் சுல்தான் தியேட்டர் தற்பொழுது இல்லை என்று ம் சொல்லித்தான் சொல்லவேண்டும் அப்பொழுதான் எங்களுக்கு சரித்திரம் தெரியவரும்

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s