தங்கப்புல்வெளி விருந்து(ஜூலை-2014 மாத உயிர்மை இதழ் கட்டுரை )

Posted: ஓகஸ்ட் 23, 2014 in வகைப்படுத்தப்படாதது

தங்கப்புல்வெளி விருந்து

தீர்க்கதரிசி முகம்மது அவர்கள் உண்ட உணவுகளிலேயே மிகவும் போற்றப்படுவது ஆட்டிறைச்சிதான் இம்மையிலும் சரி மறுமையிலும் சரி . மக்களுக்கான உயரிய உணவு ஆட்டிறைச்சிதான் என்று அவர்கள் கூறியதாகச் சொல்வார்கள்.

 

photo (51)

 

குர்பானி கொடுக்க மிகச் சிறந்த பிராணி. ஆடு ஏனெனில் இறைவன் நபி இஸ்மாயீல்  அவர்களுக்குப் பகரமாக ஆட்டைதான் குர்பானியாக கொடுக்கச் சொன்னான் என்பதாக குர்ஆனின் வியாக்கியானிகள் கூறுகின்றனர்.
தீர்க்கதரிசி முஹம்மதுவைப் பொருத்தவரை, கத்தியின் உதவியோடு உணவைச் சாப்பிடுவது வெளிநாட்டினரைக் காப்பி அடிக்கும் தேவையற்ற  பழக்கம்
வறுத்த கறியில் எலும்புகளில் இருந்து சதையைப் பிரித்தெடுப்பதற்கு அவர் எப்போதும் பற்களையே பயன்படுத்தினார். அவர் மிகவும் விரும்பி உட்கொள்ளும் ப்தார்த்தத்தில் தப்ரீத் என்ற தக்கடி உணவு முத்லிடம் பெற்றது ரொட்டியுடன் ஆட்டுக்கறியைச் சேர்த்துக் கொத்தி, வேகவைக்கப்பட்ட  எளிய உணவுவகை அது. பிற்காலத்தில் முகமதிய சமையற் கலைஞர்கள், பலவிதமான சேர்மானங்களுடன் வித விதமாகச் அதை சமைத்தனர். ஆனால் ஹதிதில் சுட்டிக்காட்டி இருப்பது  ஒரெ ஒரு வித்தியாசத்தைத்தான். அது உலர்ந்த கறியுடன் சுரைக்காய் சேர்த்துச் செய்யப்பட்ட உணவு வகை.தான்  தீர்க்கதரிசி மிக வும் விரும்பிச் சுவைத்தது  என்கிறார்கள் அவர்கள் விரும்பி உண்டதை  தாங்களும் அதை விரும்பி உண்டோம் என்று சொல்லிக்கொள்வதில் சகாபாக்கள்  பெருமை அடைந்தனர்.
தீர்க்கதரிசி முஹம்மது ஒருபோதும் தங்கத் தட்டிலோ அல்லது வெள்ளித் தட்டிலோ உணவருந்தியது இல்லை. அவர் தோலினால் ஆன விரிப்பையே உணவருந்தப் பயபடுத்தினார். உணவருந்தும் மேசையை பயன் படுத்தியதே இல்லை ஆடம்பரமான, மென்மையான ரொட்டிகளையும் அவர் உண்ண மாட்டார். தானியங்களின் மேல்தோலுடன் கூடிய சூப்வகையான காஜிரா, பேரீச்சம் பழங்கள், தயிர், நெய் ஆகியவற்றின கலவையான ஹாய்ஸ், அடர்த்தியான கோதுமை அல்லது பார்லிக் கஞ்சியால் ஆன ஸாவிக், தனியங்கள், பீட்ரூட் கீரை ஆகியவற்றை நன்கு வேகவத்த பண்டங்கள் புதிய வெள்ளரி, தர்பூசனி வகைகள், புதிய மற்றும் உலர்ந்த பேரீச்சம் பழங்கள், ஈச்சை மரத் தண்டு போன்றவைதான் அவரது ஆகாரங்கள். எப்போதாவது பாலைவன முயலின் இடுப்பு மற்றும் கால்களை வறுத்து உண்பதும் உண்டு
மற்ற எல்லா உணவுகளையும் தப்ரீத் எப்படித் தோற்கடித்துவிடுகிறதோ அப்படி மற்ற பெண்களை விட சிறந்தவராக விளங்குபவர் ஆயிஷா என்று ஒரு முறை தீர்க்கதரிசி  கூறியதாக ஹதீத்களில் குறிப்பிடப்படுகின்றது ஆயிஷா, ’தேனையும், பேரீச்சையும் உண்பதால் தீர்க்கதரிசி முஹம்மது அவர்களின் பல் இனிப்பானது’ என்பார்.photo (52)
தீர்க்கதரிசி முஹம்மது அவர்கள உண்ட அனைத்து உணவுகளுமே பாலைவனத்தில் வசிக்கும் எளிய மக்களின் உணவே ஆகும். அவர்களுக்குக் கிடைத்ததைக் கொண்டு சமைக்கப்பட்டவை அவை. இன்றைக்கும்கூட அரேபியப் பாலைவனத்தில் வசிக்கும் பழங்குடியினரின் உணவாக இவை இருக்கின்றன.
அவர் கிடைத்த உணவுகளை மன நிறைவோடு உண்டார் எனப்பல இடங்களில் ஹதித் களில் குறிப்பிடப்படுகிறது  விலக்கப்பட்ட உணவுகள் குர் ஆனில் விரிவாக கூறப்பட்டிரு ந்தாலும் தீர்க்கதரிசி எதையெல்லம் கொல்லப்படவேண்டிய கொடிய விலங்குகள் மற்றும் எதையெல்லாம் கொல்லக்கூட்டாது என்று அறிவுறுத்தியிரு ந்தார்களோ அவைகளை முஸ்லிம்கள் உண்ணக்கூடாது என்று ஹத்தீத்கள் கூறுகின்றன உணவுப் பஞ்சம் ஏற்பட்டு தீர்க்கதரிசி முஹம்மதுவும் அவர்து சீடர்களும் மெக்காவுக்குச் சென்றாகவேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டதைப் போன்ற சமயங்களில், கைப்பிடி அளவு கசப்பான இலைகள், மிக மோசமான சுவைகொண்ட பேரீச்சம் பழங்கள், அல்லது சில கோப்பைகள் பார்லிக் கஞ்சி போன்றவற்றை மட்டுமே உட்கொள்ள நேர்ந்தது. அந்தச் சந்தர்ப்பங்களிலும் அவர் குறை சொன்னதில்லை. அந்த உணவைத் தந்த இறைவனுக்கு நன்றி சொல்லவும் மறந்ததில்லை. ‘உனக்கு என்ன உணவு கிடைத்ததோ அதைச் சாப்பிடு’ என்பதே அவரது கொளகை. அவர் உணவை எப்போதும் சுவை குறை ந்த்தது என்று பழித்ததில்லை . ‘அவருக்குப் பிடித்திருந்தது என்றால் சாப்பிடுவார். இல்லை என்றால் தவிர்த்துவிடுவார்.’ தீர்க்கதரிசி முஹம்மதுவுக்குப் பிடிக்காத ஒரே உணவு உடும்புதான்  ஒரு முறை வறுத்த உடும்பு கறி அவருக்குப் பரிமாறப்பட்டது. அதை அவர் தொடவில்லை. அவருடன் உணவருந்தியவர்கள் உடனே அவரிடம், அப்படியானால் அது தவிர்க்கப்பட்ட உணவா (ஹராம்) என்று கேட்டனர். ‘இல்லை. எனக்கு அது பிடிக்கவில்லை. அவ்வளவுதான்’ எனப் பதில் அளித்தார் தீர்க்கதரிசி முஹம்மது. ஆனால் அவருக்குப் பிடிக்கவில்லை என்ற காரணத்தினாலேயே, உடும்பு  கறி சாப்பிட உகந்தது அல்ல  ஹராம் என்று பொருள் கொள்ளப்பட்டது
சாப்பிடும்போது முறையான பண்புகள் பின்பற்றப்படவேண்டும் எனபதை தீர்க்கதரிசி முஹம்மது வலியுறுத்தினார். குறைவான உணவே இருந்தாலும் விருந்தோம்பல் பின்பற்றப்படவேண்டும் என்பது அவரது கருத்து.photo (53)

கண்ணியின் மூலமோ அல்லது வேட்டையாடும் பருந்து மற்றும் நாய்களின் மூலமோ பிடிக்கப்படும் பாலைவன முயல் ஆரம்பகால முகமதியர்களின் விருப்பமான உணவாக இருந்தது. பாலைவனத்தைவிட்டு நகரத்துக்கு இடம்பெயர்ந்த பின்னரும், மேல்தட்டு மக்களின் உணவுத் தட்டில் பாலைவன முயல்கறிதவறாமல் இடம் பெற்றிருந்தது.எகிப்து  மற்றும் சிரியாவில் இருந்து கிடைக்கப்பெற்ற வேலைப்படுகள் மிக்க உணவுத் தட்டுகளில் ,  பாலைவன முயல்களே பிரதானமாக்
காட்சியளிப்பதை சிலர் இவற்றுக்கு ஆதாராமாக சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள்

’இரண்டு பேருக்கான ஆகாரத்தை நான்கு பேர் சாப்பிடலாம்; நான்கு பேருக்கானதை எட்டுப் பேர் சாப்பிடலாம்’ என்பதே தீர்க்கதரிசி முஹம்மது அவர்களின் கொள்கை.யேஅரேபியப் பாலைவனப் பழங்குடியினரின் விருந்தோம்பலின் தாரக மந்திரமாக அது இரு ந்தது
குரானிலும் ஹதித்திலும், சொர்க்கத்தில் கிடைக்கக்கூடிய ஏராளமான உணவு மற்றும் பானங்களைப் பற்றிய அநேககுறிப்புகள் இருக்கின்றன.
போதை அளிக்காத திராட்சை ரசம் ஆறாக ஓடும். கெட்டுப்போகாத பால் நதியாகப் பெருக்கெடுக்கும். சுவையில் சிறந்த எல்லா வகையான பழங்களும் நிரம்பிய தோட்டங்களில் பரிசுத்தமான தேன் பெருகி வழியும். தங்கத்தினால் ஆன அரியணையில் அமர்ந்து இவற்றை அனுபவிக்கலாம்.
சுவையான கோழிக் கறியை, தேன் வண்ணம் கொண்ட கண்களை உடைய பேரழகிகளான தேவகன்னிகள் அஙே பரிமாறுவார்கள்; தங்கம் மற்றும் பளிங்கினால் ஆனா கோப்பைகளைத் தொடர்ந்து நிறைத்துக்கொண்டே இருப்பார்கள். இவைகளெல்லாம் இவ்வுககில்
தங்களுக்குக் கிடைத்த மிக எளிய உணவுக்கும் யார் இறைவனுக்கு  நன்றி சொல்கிறார்களோ அவர்களுக்கு, மட்டு ந்தான்
என்ற  வசனம் குர் ஆனில் கூறப்பட்டுள்ளது

மெக்கா மற்றும் மதினாவைச் சுற்றியுள்ள பாலைவனங்களையும் தாண்டி எல்லைகள் விரிவடை ந்தபோது , முஸ்லிம்களுக்கு கிரேக்கர்கள், எகிப்தியர்கள் மற்றும் பெர்சிய நாட்டவருடன் உடனடியாகத் தொடர்பு ஏற்பட்டது.
முகமதியர்களின் முதல் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு,பெர்பெர்கள்,ஃப்ராங்குகள், இந்தியர்கள், மற்றும் இதரர்கள் போன்றோருடனும் தொடர்பு ஏற்பட்டது. அவர்களில் பலரும் புதிய மதத்துக்கு உடனடியாக மாறினார்கள். ஒவ்வொரு பகுதி வெல்லப்பட்டபோதும், குரானில் விதிக்கப்பட்டிருந்த உணவுக் கட்டுப்பாடுகளுக்கும் அப்பால், புதுப் புதுச் சுவையுள்ள, புதிய உணவுப் பண்டங்கள் அறிமுகம் ஆயின.
தீர்க்கதரிசி முஹம்மதுவின் விருப்ப உணவான தப்ரீத் ஆட்டுக்கறி மற்றும் ரொட்டியை வேக வைத்துச் செய்யப்படுவதாக முதலில் இருந்தது. இப்போது அத்துடன் லவங்கம், ஏலக்காய் போன்ற மசாலாப் பொருட்கள் சேர்க்கப்பட்டுத் தயாரிக்கப்பட்டு . கேரட் போன்ற காய்கறிகளும் சேர்க்கப்பட்டன.
ஏழாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் உமய்யத் கலீஃபா முயாவையாஹ் பாலைவனத்தில் இருந்து தலைநகரத்தை, புதிதாகத் தாங்கள் வென்ற டமாஸ்கஸ் நகரத்துக்கு மாற்றினார். பைஸான்டைன் அரசு ஆட்சியின் கீழ் இருந்த டமாஸ்கஸ் நகரம், நாடோடி முகமதியர்கள் அதுவரை கண்டிராத அளவுக்கு படாடோபம் மிக்கதாக இருந்தது.

ஹிஜாஜ் பகுதியில் இருந்த ஆரம்ப கால முகமதியர்கள், தோலால் ஆன சாப்பாட்டு ஏனத்தில் ஓணான் வறுவலை உண்பதையே பெரு மகிழ்ச்சிக்குரியதாக எண்ணியிருந்தார்கள்.  ஆனால் விருந்தோம்பல் பண்பு இல்லாத அந்த ஹிஜாஜ் பகுதியை ஒப்பிடும்போது  பதினேழாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் இருந்த சிரியா, விவசாயத்திலும் சமையற் கலையிலும் விரு ந்தோம்பலிலும்  சொர்க்கமாகவே விளங்கியது.
மெஸபடோமியாவுக்கு எளிதில் செல்லும் வாய்ப்பு, லெபனான் மலைகள் மற்றும் மத்தியதரைக் கடல், டமாஸ்கஸ் நகரை ஒட்டி பாராடா நதியால் பாசனம் செய்யப்பட்ட கூரா என்றழைக்கப்பட்ட பாலைவனச் சோலை போன்றவை ஏராளமான உணவு வகைகள் கிடைக்கும் இடமாக டமாஸ்கஸை மாற்றி இருந்தன. இவை  பாலைவனத்தின் அன்றாட எளிய தானிய உணவுகள், பேரீச்சை மற்றும் இறைச்சி ஆகியவற்றைக்காட்டிலும் பன்மடங்கு மேம்பட்டு இருந்தன.
யேமனிலிருந்து லிவான்ட் செல்லும் வழியில் முக்கியமான வர்த்தக மையமாக மெக்கா இருந்தபோதிலும், அன்றும் இன்றும்  குறைவான விவசாய ஆதாரங்கள் கொண்ட ஒரு பாலைவன நகரமாகவே அது இருக்கிறது. மெக்காவிலிருந்து டமாஸ்கஸுக்கு இடம் பெயர்ந்த ஆரம்ப கால  முஸ்லிம்களுக்கு பைஸான்டைன் மற்றும் பெர்ஸிய சமையல் கலையுடன் நேரடித் தொடர்பு ஏற்பட்டது.   அத்துடன்  கிரேக்க – ரோமானியர்களின் ஆதிக்கத்தின் கீழிருந்த பகுதிகளில் நிலவிய ஆடம்பரமான பழக்க வழக்கங்களும் அவர்களுக்கு அறிமுகமாயின

மூன்றாவது கலீஃபாவான உத்மானின் வலிமை மிக்க வழித்தோன்றல்களான உமய்யாதுகளும், உத்மானின் மருமகனாகிய ஐந்தாவது கலிஃபா முயாவையாஹும், பைஸான்டைன் மாளிகைளை மாற்றி அமைக்க நேரத்தைச் செலவிடவில்லை. அரசவை சமையற் கலையையும் பின்பற்றவில்லை.  ஆனால் கிராண்ட் மாஸ்க் போன்ற கட்டிடங்களை உருவாக்கினர். அது பைஸான்டைன் மற்றும் பெர்ஸியக் காட்டிடக்கலையின் கூறுகளை உள்வாங்கி, மொகலாயர்களின் தனித்தன்மையோடு விளங்கியது. அதே சமயம், இஸ்லாமிய சமையற் கலையிலும் மாற்றம் நிகழ்ந்தது. பெர்ஸியர்கள், பைஸான்டியர்கள் மற்றும் பரந்துபட்ட பேரரசின் பல பகுதிகளில் இருந்தும் வந்தவர்கள், உணவு செய்முறைகளிலும், நுட்பங்களிலும், சுவைகூட்டுவதிலும் தங்களது பங்களிப்பைச் செலுத்தினர். அதன் விளைவாகத் தனித்துவம் வாய்ந்த   இஸ்லாமிய சமையல் பாணி ஒன்று பிறந்தது.
ஏழை எளிய மக்கள், தீர்க்கதரிசி முஹம்மது உண்ட உணவையே சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் அதே வேளையில் அரசர்களும், அரசர்களைப் போல பாவித்துக்கொண்டவர்களும் மிக ஆடம்பரமான விருந்துகளை உட்கொண்டனர். உயர் தர மசாலாக்களுடன், வெளிநாட்டில் இருந்து இறக்குமதி செய்த சேர்மானப் பொருட்களையும் கலந்து, படாடொபமாகச் சமைக்கப்பட்ட பதார்த்தங்கள் முஸ்லிம்களின் உணவுக்கலாச்சாரத்தில் ஊடுருவின். அதுவும் தோல் தட்டில் அல்ல; தங்கம் மற்றும் வெள்ளித் தட்டுகளில் சாப்பிட்டனர்.photo (50)
இந்த உணவுப் பழக்க ஏற்றத் தாழ்வுகளுடன், உமய்யாதுகளின் ஈவு இரக்கமற்ற கொடுங்கோலாட்சியும், சேர்ந்து சிலருக்கு எரிச்சலை ஊட்டின. குறிப்பாக ஷியா பிரிவினருக்கும், ஈராக் மற்றும் குராசானைச் சேர்ந்த அரேபியர் அல்லாத முஸ்லிம்களுக்கும் கிளர்ச்சி உணர்வைத் தூண்டிவிட்டது.
750ஆம் ஆண்டு வாக்கில், தீர்க்கதரிசி முஹம்மதுவின் உறவினரான இபுன் அப்பாஸின் சந்ததியினரால் வழிநடத்தப்பட்ட, கரும்பதாகை ஏந்திய புரட்சிக் குழுக்கள், உமய்யாதுகளைப் போரில் தோற்கடித்தனர். உமய்யாது குடும்பத்தில் எஞ்சி இருந்தவர்களினவீழ்ச்சிக்கும்  விருந்தே காரணம் ஆனது.எண்று வராற்ராய்வாலர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்    ஆட்சிக்கு வ ந்தவுடன் அப்பாஸித் கலீஃபா அபு–அல்-அப்பாஸ் உமய்யாதுகள் அனைவரையும் நர வேட்டையாடினார் அ ந்த பழிவாங்கலை . ’ஈடு செய்யும் பெருவிருந்து’ எனச் சொன்னார்கள். ஒரே ஒரு உமைய்யாது மட்டும்  அதில் தப்பிப் பிழைத்தார். அவர் பெயர் அப்துல் ரஹ்மான். வட ஆப்பிரிக்கா வழியாகாத் தப்பி, பஐபீரியாவுக்கு வந்து சேர்ந்தார். அங்கே தன்னை ஒரு மன்னனாகப் பிரகடனப்படுத்திக்கொண்டார்.
பெர்சியர்களுக்கும், ஈராக்கியர்களுக்கும் நன்றிக் கடன் பட்டிருந்த அப்பாசித்துகள், முஸ்லிம்களின் தலைநகரத்தைக் கிழக்கே மாற்றினர். முதலில் குஃபாவுக்கும் பின்னர் 762ஆம் ஆண்டில் பாக்தாத் நகரத்துக்கும் மாற்றினர். டைக்ரீஸ் நதிக் கரையில், நன்கு திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்ட நகரம் அது. கிராண்ட் மசூதியும், கலிஃபாவின் அரண்மனையும் நகரின் மையத்தில் இருந்தன. அவற்றைச் சுற்றி மூன்று அடுக்கடுக்கான வளையங்களில் எஞ்சிய நகர்ப் பகுதிகள் அமைந்திருந்தன. பாபிலோனிய, சஸ்ஸானியப் பேரரசுகளின் காலத்திய பழைய கட்டிடங்களின் இடிபாடுகளின் மீது உருவான பாக்தாத், வெகு விரைவில் முஸ்லிம்களின் உலகம் என்றானது.
பாக்தாத்தில்தான் முஸ்லிம்களின் சமையற்கலை, ஆடம்பரம் மற்றும் நுட்பத்தின் உச்சத்தை அடைந்தது. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில்,தான்  புகழ்பெற்ற காலிஃபா             ஹாரூண் அல்-ரஷீத் ஆட்சிக்காலத்தில், பாக்தாத் நகரின் நாகரீகத்தை உணவுச் சுவையே முழுவதுமாக ஆக்கிரமித்திருந்ததது என்கிறார்கள் வித விதமாக உண்பதில் மட்டும் அல்ல; சமையற்கலை பற்றிய புத்தகங்களைப் படிப்பதிலும் அது எழுதுவதிலும் அது நீட்சியடை ந்திரு ந்தது
அதைப்போன்ற ஒரு நுகர்வினபச் சூழலில், ருசியாகச் சமைப்பது என்பது அரசவைச் சமையலறைக்குள்ளேயே முடங்கிக்கிடக்கும் கீழ்நிலை ஊழியர்களின் பணி மட்டும் அல்ல என்ற நிலை உருவானது. கலிஃபாவே செய்யக்கூடிய செயல்பாடுதான் சமையல் என்றும் ஆனது. அரேபிய இரவுகள் கதை ஒன்றில் ஹாரூண் அல்-ரஷீத், தானே டைக்ரீஸ் ஆற்றில் மீன் பிடித்து, காதலர் இருவருக்கு மாறுவேடத்தில் சமைத்து பரி மாறியதாக ஒரு குறிப்பு இருக்கிறது.

’பேரீச்ச மரத்தை உலுக்குங்கள்: அது புதிய, பழுத்த பழங்களை உங்கள் மீது பொழியும். அதை உண்ணுங்கள்; நீரைப் பருகுங்கள்; உங்கள் கண்களில் ஆனந்தம் தோன்றும்’ குரான் 19:25-26.

வேறெந்தத் தாவரத்தையும்விட பேரீச்சை அதிக முறை குரானில் இடம்பெற்றுள்ளது. அதனால் அல்லாவின் சிறப்புப் பரிசுகளில் அதுவும் ஒன்று என எண்ணப்படுகிறது. டமாஸ்கஸ் நகரில் இருக்கும் உம்மையாது மசூதி ஒன்றிலும்  இ ந்த வசனம்  இடம் பெற்றிருக்கிறது.

அப்பஸித் கலீஃபாக்கள், பாக்தாத் நகருக்கு மாறிய பிறகு தொலைதூரத்தில் இருந்த பெர்ஸிய மன்னர்களுடைய மேன்மையான பாணியையும், அவர்களுடைய டாம்பீகமான உணவுப் பழக்க வழக்கங்களையும் பின்பற்றினார்கள்.
பாக்தாத் நகரத்தைச் சேர்ந்த புத்தக வியாபாரியான இபுன் அல்-நாதிம் என்பவர் தொகுத்த ‘தி ஃபிஹ்ரிஸ்ட்’ (The Fihrist) என்ற புத்தகம், மத்திய காலத்து முகமதிய இலக்கியத்தில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அதில்  பத்தாம் நூற்றாண்டின் இறுதிக் காலகட்டத்தைச் சேர்ந்த  நூல்கள் பற்றிய அட்டவணை இடம்பெற்றுள்ளது
ஒன்பது மற்றும் பத்தாம் நூற்றாண்டுகளில், சமையற்கலை மற்றும் மேசை நாகரீகங்கள் தொடர்பான புத்தகங்கள் அப்பொது மிகவும் பிரபலம் அடைந்தன.நல்ல குடும்பத்தில் பிற ந்த பிறந்த ஒருவருக்கு உணவருந்துவது தொடர்பான பலவிதமான செய்திகளும் தெரிந்திருக்க வேண்டியது அவசியம் எந்த வகையான ஒயினை எந்த வகையான உணவுடன் அருந்த வேண்டும், பல விதமான பலகாரங்களையும் கண்ணைக் கவரும் விதத்தில் எப்படித் தட்டில் அலங்கரித்துவைக்க வேண்டும், சமையலில் புதிதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கும் நுணுக்கங்கள் என்ன, விருந்தின்போது பொருத்தமாகச் சொல்லக்கூடிய மேற்கோள்கள் என்ன என்பன போன்ற குறிப்புக்கள் அதில் இடம்பெற்றுள்ளன
தி ஃபிஹ்ரிஸ்ட் புத்தகத்தில் சமையற்கலை பற்றி எழுதிய நூலாசிரியர்களில் அரசவையில் உயர் பதவிகளை வகித்தவர்கள், மூத்த அரசு அதிகாரிகள், பிரபுக்கள், பொதுமக்கள், கவிஞர்கள், மற்றும் பல தரப்பட்டவர்களும் இருந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டு இருக்கிறது. சிறந்த வரலாற்றாளரும், புவியியல் நிபுணருமான அல்-மஸூதி,  காலிஃபா ஹாரூண் அல்- ரஷீதின் ஒன்றுவிட்ட சகோதரான இளவரசர் இப்ராஹிம் அல்-மாஹ்தி ஆகியோரும் இந்தப் பட்டியலில் இருந்தனர்.  இப்ராஹிம் அல்-மாஹ்தி வினிகர் ஊற்றித் தயாரிக்கப்பட்ட காரவகை இறைச்சிப் பண்டம் ஒன்றைப் புதிதாகச் சமைத்துப் பெரும் புகழ் பெற்றவர். அந்தப் பண்டத்துக்கு இப்ராஹிமிஜா என்றே பெயர் சூட்டிவிட்டார்கள்.
மத்தியகால முஸ்லிம்களின் சமையற்கலை இலக்கியங்களில் மிக முக்கியமானதாகக் கருதப்பட்டது: ‘சாப்பாட்டு மேசைக் கவிதைகள்’. விருந்துக் கொண்டாட்டங்களின்போது உணவு மற்றும் உணவருந்துவதைப் பற்றிய இந்தப் பாடல்கள் விரு ந்துகளில்  பாடப்பட்டன. வரலாற்றாளர் அல் –மஸூதியின், ‘தங்கப் புல்வெளி                   (Meadows   of Gold) என்ற படைப்பில் இருக்கும்  கவிதைகள் குறிப்பிடத்தக்கவை  அதில் கலீஃபா அல்-முஸ்டாக்ஃபி (944-946) அளித்த விசித்திர இலக்கிய விருந்து பற்றிச் சொல்லப்பட்டு இருக்கிறது  விருந்தில் கலந்துகொள்ள வருகின்ற ஒவ்வொருவரும், ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட உணவைப் பற்றிய புகழ்பெற்ற கவிதையைச் சொல்வதற்குத் தயாராக வரவேண்டும். கவிதையில்   குறிப்பிட்ட உணவு, சொன்னது சொன்னபடி தயாராக்கிப்பட்டு  பரிமாறப்படும். விருந்தில் கலந்துகொள்பவர்களின் கற்பனைக்கெட்டாத அளவுக்கு தினுசு தினுசாக உணவுகள் பரிமாறப்படும். பசியைத் தூண்டும் பதார்த்தங்கள், கோழி இறைச்சி, குட்டி ஆட்டு மாமிசம், மீன் கறி இன்னும் ஏராளமான பதார்த்தங்கள் உண்டு. எல்லாமே சமையல் இலக்கியத்தின் விளைவுகள். தேவையான எல்லாப் பொருட்களும் சமையலறைகளில் சேமிக்கப்பட்டிருக்கும். ஆஸ்பரகஸ் என்ற செடியின் குருத்துக்கள் கிடைக்காத காலங்களில் டமாஸ்கஸ் நகரில் இருந்து தருவித்துக்கொள்ளப்பட்டன்
விருந்தில் பரிமாறப்படும் உணவு வகைகளின் எண்ணிக்கை அசாதாரணமாக இருந்தாலும், அல்- மஸூதியால் விவரிக்கப்பட்ட அது போன்ற விருந்துகள் கலீஃபாக்களைப் பொருத்த வரை சர்வசாதாரணமான ஒன்றாகவே இருந்தன. தீர்க்கதரிசி முஹம்மதுவால் பின்பற்றப்பட்ட எளிய விருந்தோம்பல், மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னர், ரோமாபுரி வீழ்ச்சி அடைந்ததுவரை கேள்விப்பட்டிராத அளவுக்கு ஆடம்பரமான முறைக்கு மாறியது. விடுமுறை நாட்களிலும், சிறப்பான நிகழ்ச்சிகளின்போதும் ஆயிரக்கணக்கானவர்களுக்கு, காலிஃபாவின் செலவில் பல விதமான வகை வகையான உணவுப் பண்டங்களுடன் விருந்தளிக்கப்பட்டது. தங்களது அரண்மனையில் நண்பர்களுடன் கலிஃபாக்கள் விருந்துண்ணும்போது ஒரே அமர்வில் 300க்கும் அதிகமான உணவு வகைகள் பரிமாறப்பட்டன என்று பெருமை கொள்வார்கள்.

விருந்து முடிந்த பிறகு பானங்கள் வழங்கப்படும். அதன் பின்னர் மாலை நேரக் கொண்டாட்டங்கள் துவங்கும். இதில் பாடப்படும் பெர்ஸியக் கவிஞர் நிஜாமின் ‘ரகசியங்களின் பொக்கிஷம்’ என்ற கவிதை  ஓவியங்களில் மிகவும் புகழ் ந்து
வறையப்பட்ட பல குறிப்புக்கள் உள்ளன்
நுகர்வின்பத்துக்குத் தேவையான எண்ணிக்கையைவிட அதிக அளவில் கலிஃபாக்களின் அந்தப்புரத்தில் பெண்கள் இருந்தத்தைப் போலவே விருந்துகளின்போது பரிமாறப்பட்ட உணவுகளும் தேவைக்கதிகமாகவே இருந்தன. காலிஃபாக்களின் செல்வ வளத்தையும் அதிகாரத்தையும் வெளிப்படுத்த இது ஒரு வழியாகப் பயன்பட்டது.  பாக்தாத் நகர மக்களைப் பொருத்தவரை, தங்களின் அரசு நடவடிக்கைகளில்  தாங்களே பங்கு கொள்ளும் பெருமையாகவும், மன்னரின் தயவால் மறைமுகமாகத் தாங்களும் ராஜ வாழ்க்கையை அனுபவிக்கும் வாய்ப்பாகவும்  அதை கருதினார்கள்.
அப்பாசித்துகளின் ஆரம்ப காலம் முதற்கொண்டே வயிற்றுக்குக் கொடுத்த முக்கியத்துவத்துக்கு எதிர்ப்பு இருந்தபோதிலும், மருத்துவர்கள் உள்ளிட்ட பலரும் ஆரோக்கியத்துக்கு எதிரானது என்பதால் எதிர்த்தனர். கிரேக்கர்களின் மருத்துவக் குறிப்புகளின் அடிப்படையில் ஏராளமான மருத்துவக் கட்டுரைகளை எழுதினர். கிட்டிப் அல்-அக்ஹ்த் ட்யா (உணவுகளுக்கான புத்தகம்) என்ற  நூல் பத்தாம் நூற்றாண்டில் வெளியானது. கெய்ரோவைச் சேர்ந்த மருத்துவர் இஷாக் பி.சுலைமான் அல்-இஸ்ரேலி என்பவரால் எழுதப்பட்டது. லத்தீன் மொழியில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு இருக்கிறது. நீண்ட ஆயுள் மற்றும் ஆரோக்கியமான வாழ்வு குறித்த இது போன்ற புத்தகங்கள் ஐரோப்பிய மருத்துவர்களுக்கும் வழிகாட்டியாய் அமைந்தன.
பக்கத்தாத் நகரத்தில் யூதர்கள், முகமதியர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவ மருத்துவர்கள், அரேபிய உணவு தொடர்பான பல புத்தகங்களை எழுதினர். அவர்களில் பலர் பெரும்பாலும் கலீஃபாவின் அரசவையின் முக்கியப் புள்ளிகளாக இருந்தனர். உணவு தயாரிப்பது மற்றும் உட்கொள்வது தொடர்பாக இவர்கள் அடிக்கடி ஆலோசனை வழங்கினார்கள். சில வகையான உணவுகள் ஆரோக்கியம் அற்றவை என்பதால், கலிஃபா அவற்றை நீக்க வேண்டும் என்ற கசப்பான ஆலோசனைகளைத் தரும் அளவுக்கு இவர்களுக்கு அதிகாரம் இருந்தது.
’உண்டி முதற்றே உலகம்’ என்ற கொள்கைக்கு தார்மீக அடைப்படையிலும் சிலர் எதிராக இருந்தனர். வயிற்றுக்கு அடிமையாக இருப்பது உண்மையான ஞானத்தை அடையத் தடைக்கல்லாக இருக்கும் என்பது அவர்களின் கருத்து. சாலிஹ் பி. அப்து அல் – கொட்டிஸ் என்ற எழுத்தாளர் “எப்போதும் புது மேய்ச்சல் நிலங்களைத் தேடும் மிருகங்களுக்கு மத்தியில் நாம் வாழ்கிறோம். ஆனால் புரிந்துகொள்ள விழைவது இல்லை. மீனைப் பற்றியும், காய்கறிகளைப் பற்றியும் நீங்கள் எழுதும்போது, அவர்களது கண்ணோட்டத்தில் அதிக மரியாதையைப் பெறுகிறீர்கள். ஆனால் அதே சமயத்தில் விஞ்ஞான ரீதியாக விஷயங்களை விவரிக்கும்போது அவர்களுக்கு அலுப்பையும், எரிச்சலையுமே அது ஏற்படுத்துகிறது ”  என்று எழுதப்போய் அப்து அல் – கொட்டிஸ் கருத்துக்கள் அலுப்பூட்டுவனவாகவும், எரிச்சல் அடையச் செய்வனவாகவும்,  நடைமுறைக்கு ஒவ்வாதனவாகவும் கலிஃபா அல் –மஹ்திக்குத் தோன்றியதால், 793ஆம் ஆண்டு அவருக்கு மரண தண்டனையை காலிஃபா அளித்தார்.,photo (49)

மத்திய காலகட்டத்தில் துடிப்பான இஸ்லாமிய உலகம், சிந்து நதியில் இருந்து அட்லான்டிக் சமுத்திரம் வரை பரந்து விரிந்திருந்தது. அதன் மையத்தில் பாக்தாத் வீற்றிருந்தது. வெளிநாட்டு உணவுகளும், செய்முறைகளும்  அந்த மையத்தில் குவிந்தன. என்ன உணவைச் சாப்பிடவேண்டும் என்பதையும், எப்படி அவற்றை உண்ண வேண்டும் என்பதிலும் அவை ஆதிக்கம் செலுத்தின. நாகரீகம் மிக்க  சுவைஞர்கள்,
பரந்துபட்ட இஸ்லாமிய உலகின் மீது கொண்டிருந்த ஆதிக்கமும் அதைப் போலவே முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இன்னொரு விஷயம் ஆகும். ஜிரையாப் அவர்களுடைய  தன் வரலாற்றுக்குறிப்புக்கள் மூலம் பாக்தாத் நகரத்தின் சமையற்கலை, எந்த அளவுக்கு இஸ்லாமிய உணவுக்கலையில் ஆதிக்கம் செலுத்தியது என்பதை  நாம் அறி ந்து கொள்ள்ள உதவுகிறது ஜிரியாப் பாக்தாத்தில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்ட ஓர் அடிமை. இவர் சிறந்த இசைக் கலைஞர்
கோர்டோபா நகரில், கடைசி உம்மையாதின் கொள்ளுப் பேரனான, இரண்டாம் அப்துல் ரஹ்மான் அரண்மனையில் பதவி வகித்தவர். இசைக்கலைஞராக அமர்த்தப்பட்ட ஜிரியாப் உலகின் தலைசிறந்த சுவை வல்லுநராக மாறினார்.
ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் கோர்டோபா, பாக்தாத் போல இருக்கவில்லை. உலகின் தொலைதூர மேற்கு எல்லையில் கோர்டோபா அமைந்திருந்தது. நாகரீகம் அற்று, பெருந்தீனி உண்பது தங்களின் செல்வச் செழிப்பைப்  வெளிப்படுத்தும் உத்திகளில் ஒன்று என்று மேல்தட்டு மக்கள் எண்ணியிருந்த காலகட்டம் அது. பல வகையான உணவு வகைகள் ஏராளமான அளவில் இருந்தாலும், தரமற்று  தயாரிக்கப்பட்டிருந்தன. குவியலாக உணவைப் பரிமாறினார்கள். காணாததைக் கண்டது போலக் கத்திகள், பற்கள் மற்றும் மர ஸ்பூன்களின் உதவியோடு ஆவேசமாக அள்ளி அள்ளித் தின்றார்கள்.

கோர்டோபாவுக்கு 822ஆம் ஆண்டு வந்து சேர்ந்ததும், ஜிரையாப் இவை அனைத்துக்கும் முற்றுப்புள்ளி வைத்தார். அவர் ஓர் இசைக் கலைஞராகத்தான் பணியமர்த்தப்பட்டார் என்றாலும் – உணவுக்கலையில் அதிகக் கவணம் செலுத்தினார் –  அங்கு வசிக்கும் ஆண்களும், பெண்களும் நாகரீகமான  பழக்க வழக்கங்களிலும், நடையுடை பாவனைகளிலும், உணவருந்துவதிலும் எப்படி நளினமாக நடந்துகொள்ளவேண்டும் என்பதற்கான அளவுகோல்களை உருவாக்கினார். உள்ளூர் சிகையலங்காரங்கள், ஆடைகளின் பாணி, தலைவாரும் முறை, இசை ரசனை ஆகியவற்றை அவர் மாற்றினார். தற்போது இருக்கும் ஸ்பெயின் மற்றும் ஐரோப்பிய உணவுப் பழக்கங்கள் அவரது பாதிப்பால் உருவானவையே. அண்டாலூஸி சமையற் கலைஞர்களுக்கு, கிழக்கே உள்ள புதுப் புது பதார்த்தங்களைச் செய்யும் முறைகளைக் கற்றுக்கொடுத்தார். டமாஸ்கஸ் நகரின் சுவைமிகு உணவான ஆஸ்பாரகஸ் தாவரத்தை  சுவைத்து பார்க்க மக்களைத் தயாராக்கினார். அவர் அறிமுகப்படுத்திய சில உணவு வகைகள் இன்றைக்கும் ஸ்பெயின் நாட்டில் கிடைக்கின்றன. கோர்டோபாவில் விளையும் பெரிய பீன்ஸை வறுத்து, உப்பு சேர்த்துத் தயாரிக்கப்படுவது அது. அவரின் நினவாக அந்தப் பண்டத்துக்கு ஜிரியாபி
எனப் பெயரிடப்பட்டு இருக்கிறது.
அல் –அண்டாலூஸ் பகுதியில் அவர் செய்த மிக நவீனமான உத்தி, உணவைப் படிப்படியாக உண்ண வேண்டும் என்று கற்பித்ததுதான். எப்படியோ இந்த நடைமுறை முகமதியர்களின் மேற்கு உலகில் மேல்தட்டு மக்களின் வாடிக்கையானது. ஜிரையாபின் அறிவுரையின்படி விருந்தின் ஆரம்பத்தில் சூப் பரிமாறப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து மீன்கறி அளிக்கப்பட்டது. அதன் பிறகு கோழி அல்லது ஆட்டிறைச்சி; அதற்கும் அடுத்து இனிப்புகள்; கடைசியில் பிஸ்தா அல்லது பாதாம் பருப்புகள் பரிமாறப்பட்டன.  விருந்து சூப்பில் ஆரம்பித்துக் கொட்டைகளில் முடிந்த அந்த நடைமுறை இன்றளவும் பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது.

பாக்தாத்தின் உணவுகளும், உணவருந்தும் முறையும் ஏனைய இஸ்லாமியப் பகுதிகள் மற்றும் ஐரோப்பவுக்குப் பரவியதற்கு ஜிராபின் நடவடிக்கை பிரமிக்கவைக்கும் உதாரணம் ஆகும். பூகோள ரீதியாக மாறுபட்டிருந்தாலும் அவர் அறிமுகப்படுத்திய அதே உணவு வகைகள் ஐரோப்பாவில் இன்றளவும் பறிமாறப்பட்டு வருகின்றன.  ஆனால் பல உணவு வகைகள் இப்போது புழக்கத்தில் இல்லை; அல்லது காலக் கிரமத்தில் மாற்றம்  அடைந்திருக்கின்றன. அவற்றின் பெயர்கள் மட்டுமே எஞ்சி இருக்கின்றன.
முஸ்லிம்களின் தற்போதைய சமையற்கலை, காலிஃபாக்களின் காலத்தில் ’பாக்தாத்தில் இருந்த உணவுமுறைகள் பெருமளவு எளிமைப்படுத்தப்பட்டு மாறுதலுக்கு உள்ளாகி இருப்பதன் சாரம்’ என்பதுதான் இஸ்லாமியர்களின் சமையற்கலை வரலாறு பற்றி ஆராயும் அறிஞர்களின் கருத்தாக இருக்கிறது.

Advertisements
பின்னூட்டங்கள்
  1. pandiammalsivamyam சொல்கிறார்:

    கருப்புத்தங்கம் இருப்பது தங்கப்புல்வெளியில் சமைப்பதோ சிங்கப்பூரில் உண்பதோ வலைத்தளத்தில்

  2. pandiammalsivamyam சொல்கிறார்:

    தீர்க்கதரிசி முஹமது அவர்களுக்கு பிடித்தமனா தப்ரீத் என்ற தக்கடி ஆட்டுக்கறி உணவு என்பதும், எளிமையான உணவை உண்டது ,முதல் அவரதுவாழ்க்கை குறிப்பினையும் ரத்தின சுருக்கமாகவும்’,இஸ்லாம் மார்க்கத்தின், அடிப்படை கோட்பாடுகளையும், உணவு தயாரிப்பதில் மசாலா கலவை சேர்மானங்கள் சேர்ந்தவிதம் கூறி ஒரு வரலாற்றுப் பதிவு ஆவணமாக்கிவிட்டீர்கள்! மேலும்,கிடைத்த உணவை உண்டு ஆண்டவனுக்கு நன்றி சொல்பவர்களுக்கு சொர்ககத்தில் ‘கிடைக்கும் வாழ்க்கை பற்றிச் சொல்லி மக்க்ளை எளிய வாழ்வு வாழ அறிவுரைவழங்கியது அருமையான கருத்து. ஆடு பற்றி கூடுதல் த்கவல். மனித உடலில் எந்த உறுப்பு நோய்வயப்பட்டதோ ஆட்டின் அதேபாகத்தை உண்பதால் நோய் நீங்கும்’

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s